Kartvizit hazırlama aracı: baskıya hazır düzenler

Kartın teslim edileceği ülkeye göre değişir. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada 3,5×2 inç (89×51 mm), Avrupa Birliği ve Birleşik Krallık 85×55 mm, Japonya 91×55 mm, Avustralya 90×55 mm, Rusya, BDT, Doğu Avrupa ve Latin Amerika ise 90×50 mm kullanır. Kart tutucuya sığan 85,6×54 mm kredi kartı boyutu da seçenekler arasındadır. Tüm boyutlar listede yer alır; boyut değiştirildiğinde düzen gerilerek değil yeni oranlara göre yeniden oluşturulur.

Bir deste kart tek hamlede kesilir ve bıçak yaklaşık bir milimetre kayar; üstelik tüm deste aynı yöne kayar. Arka plan tam kesim çizgisinde bitiyorsa, çizginin dışına düşen bir kesim kenar boyunca beyaz bir çıplak kâğıt şeridi bırakır. Bu yüzden arka plan büyük basılır: Avrupa’da her kenarda 3 mm, Rusya’da 2 mm. Yani 85×55 bir kart 91×61 dosya olarak teslim edilir. Aynı hassasiyetsizliğin bir de ters yüzü var, güvenli alan: kenara yaklaşık 3 mm’den yakın her şey kesilip gidebilir.

Çünkü ekran ışık yayar, kâğıt ise ışığı yansıtır. Bir monitör, kâğıt üzerindeki dört mürekkebin fiziksel olarak üretemeyeceği canlı bir mavi gösterebilir; CMYK’ye çevirince en yakın basılabilir renge düşer ve daha soluk görünür. Hiçbir ayar bunu geri getirmez. Burada önizleme rengi baskı mürekkeplerinin modeliyle hesaplar, böylece soluk mavi tarayıcıda görünür; paletler de baştan basılamayan hiçbir renk sunulmayacak şekilde hazırlanmıştır. Kendi renginizi girerseniz araç ne kadar kayacağını gösterir.

Yapmanıza gerek yok: varsayılan olarak metin vektör çizgisi olarak aktarılır; bu da tam olarak "eğrilere dönüştürülmüş" anlamına gelir. Bu gereksinim bir hurafe değildir — gömülü font, matbaanın RIP'inin işlemesi gereken bir talimattır; yanlış kalınlıkla değiştirebilir veya yazı tipini hiç bulamayabilir. Oysa çizgi yalnızca bir şekildir. E-posta atmak gibi durumlarda seçilebilir metin içeren PDF gerekiyorsa "PDF'deki fontlar" seçeneğini ikinciye alın.

Evet. A4 yaprağı düğmesi, kartların üzerine çizgiler çizmek yerine atık alanlara köşe işaretleriyle yerleştirir; kesim çizgisi üzerine basılan bir çizgi doğru kesilemez çünkü yarısı kartta kalır. Evde baskının asıl tehlikesi ölçektir — tarayıcılar ve sürücüler varsayılan olarak "sayfaya sığdır" seçeneğiyle yaprağı birkaç yüzde küçültür ve kart belirtilen boyuttan çıkmaz. Bu yüzden yaprak kenarına 50 mm cetvel basılır: gerçek cetvel tutun, ölçeğin %100 olup olmadığını saniyeler içinde anlayın.

Neredeyse her zaman modül, yani kodu oluşturan küçük kare, 0,4 mm’nin altında kaldığı için. Bir kod ne kadar çok veri tutarsa aynı karenin içine o kadar çok modül sığar; bu yüzden 15 mm’de tam bir kartvizit bilgisi ekranda kusursuz görünürken okunamaz hale gelir. Latin dışı alfabeler durumu kötüleştirir: UTF-8’de bir Kiril ya da Kore karakteri bir yerine iki veya üç bayt tutar, aynı bilgi iki üç QR sürümü daha büyük olur. Araç modül boyutunu milimetre olarak gösterir ve yer yetmediğinde kodu en önemli kısma, yani ad, telefon ve e-postaya indirir.

Genellikle renk zemin üzerinde bir logo, bir slogan ya da büyük bir QR kod. İletişim bilgilerini tekrarlamak kötü bir kullanımdır: arka yüz ikinci okunur ve tekrar, bir şey katmadan yer kaplar. Çift taraflı baskı tek taraflıdan daha pahalıdır; söyleyecek bir şey yoksa “Boş” seçin, PDF tek sayfa olsun. Ön ve arka yüzün hizasının bir iki milimetre kayabileceğini unutmayın; bu yüzden arka yüzde ön yüzle tam örtüşmesi gereken öğelerden kaçının.

Tasarım, tarayıcınızda Canvas ve WebAssembly aracılığıyla oluşturulup dışa aktarılır; herhangi bir kurulum gerektirmez. "Projeyi kaydet" düğmesi, logosu dahil bir dosyayı kendi bilgisayarınıza yazar; böylece daha sonra ya da başka bir cihazda yeniden açabilirsiniz.