Online Müzik Mastering — Yapay Zeka ile Master

İkisi de parçayı yaklaşık −14 LUFS bütünleşik ses yüksekliğine normalleştirir; bu yüzden −14 LUFS hedefi ve −1 dBTP gerçek tepe tavanıyla mastering yapmak bugünün güvenli standardıdır. Bu aracın “Spotify / YouTube” hedefi tam olarak bunu yapar; −14 LUFS’lik tek bir master Apple Music ve Tidal’da da iyi çalar.

Oynatıcının yeniden oluşturduğu sürekli dalga biçimi, kayıtlı örneklerden daha yüksek tepe yapabilir (örnekler arası tepeler). −1 dBTP tavanı, parçanız MP3/AAC’ye kayıplı kodlandıktan sonra kırpılmasın diye pay bırakır. Buradaki sınırlayıcı, bu tavanı korumak için gerçek tepeyi 8 kat aşırı örnekleme ile ölçer.

Sesini beğendiğiniz bir şarkıyı yükleyin. Araç, şarkının frekans bantlarındaki ton dengesini ve stereo genişliğini analiz eder, ardından son ses yüksekliğini ayarlamadan önce parçanızı bu karaktere doğru yaklaştırır. Havayı eşleştirir; referansın sesini kopyalamaz.

Hayır — ses yüksekliği eşitlenmiş A/B karşılaştırması, “yüksek ses daha iyi gelir” yanılgısı olmadan tonu ve dinamikleri duymanızı sağlar; dinamik koruması da agresif bir hedef çok dinamik bir parçayı fazla sıkıştıracaksa sizi uyarır ve parçayı ezmeden durur.

Çoğunlukla seviyeyi; bu da kulağa geldiği kadar hayal kırıcı değil. Parça akış ses düzeyine getirilir (Spotify ve YouTube için yaklaşık −14 LUFS, Apple için farklı bir hedef) ve platform yeniden kodladığında hiçbir şey bozulmasın diye gerçek tepe değerleri güvende tutan bir sınırlayıcı kullanılır. A/B karşılaştırması orijinali ve masteri eşitlenmiş ses yüksekliğinde çalar; neyin değiştiğini duymanın tek dürüst yolu budur: eşit olmayan seviyelerde yüksek olan her zaman daha iyi duyulur ve insanlar kendilerini fazla sıcak masterlara bu yolla ikna eder.

İndirme bölümünde “44,1 kHz (CD)” ve WAV 16 bit seçeneklerini seçin — dağıtımcıların istediği standart olan, tam 1411 kbps’lik CD kalitesinde bir WAV elde edersiniz. Dönüştürme, basit enterpolasyonla değil, 90 dB’nin üzerinde örtüşme bastırması sunan stüdyo sınıfı bir polifaz yeniden örnekleyiciyle yapılır. Varsayılan olarak kaynağın örnekleme hızı korunur.

Stil ve ton rötuşu sesi tüm parça boyunca aynı şekilde değiştirir: yüksek bir notadaki sertliği yumuşatmak için 3 kHz'i keserseniz sessiz bölümler de donuklaşır. Dinamik EQ ise bir frekansı yalnızca, o bandın çevresindeki saniyelerde genelde nasıl duyulduğunun üzerine çıktığı anlarda ve yalnızca çıktığı kadar aşağı çeker. Otomatikte sertliğin, ıslıkların ve sızlamaların bulunduğu 2–12 kHz'i izler; düzenli vuran kick, hi-hat ve trampet normal sayılır. Gümbürdeyen bir bas Manuel → Gümbürtü ile yumuşatılabilir. Mastering sonrasında nerede devreye girdiğini görebilir ve tam olarak nelerin alındığını dinleyebilirsiniz.

“Zamana göre ton” → “Dengele” seçeneğini açın. Grafik, orta, tiz ve hava bantlarının “başlangıç” işaretinden önceki hâline göre ne kadar yükseldiğini gösterir; işareti çizgilerin yükselmeye başladığı yere koyun (varsayılan 1:20) ve kaydırıcılar ölçümden ayarlanır — sonrasında kulağınıza göre düzeltin. İşaretten önce hiçbir şey değişmez; sonrasında düzeltme sona kadar giderek artar. Araç bunu kendi başına düzeltmez: yalnızca sesten bir parçanın nerede kaydığını, nerede öyle duyulması istendiğini ayırt etmek imkânsızdır — gerçek şarkılarda nakaratlar çoğu zaman kıtalardan daha parlaktır. Dinamik EQ bu durumu yakalamaz: her anı çevresindeki saniyelerle karşılaştırdığı için yavaş bir kayma ona normal görünür.

Tarihin kanıtını saklayın. Oluşturma Tarihi Sertifikası, bu dosyanın belirli bir anda var olduğunu kaydeder: parmak izi tarayıcınızda hesaplanır ve bağımsız bir otorite zamanı RFC 3161 uyarınca damgalar — siteimiz olmadan bile herkes doğrulayabilir. Yalnızca masteri değil kaynaklarınızı da kaydedin — projeyi, stem’leri, erken bir miksi: biri benzer bir materyal yayınlarsa, anlaşmazlıkta önemli olan ona ilk kimin sahip olduğudur. Sertifika tarihi kanıtlar; yazarlığı veya hakları değil.