Airbus A330-200 koltuk haritası

Çünkü pencere aralığını gövde çerçeveleri belirler — Boeing uçaklarda yaklaşık 20 inç, Airbus’ta 21 — koltuk aralığı ise başka bir şeydir, çoğunlukla 29 ile 31 inç. Bu sayılar birbirinin katı olmaz, bu yüzden pencereler sıralara göre kayar: bir sıraya iki pencere düşer, sonrakine ortadan kaymış bir pencere, bir sıraya da aralarındaki omuz hizasındaki duvar paneli. Araç bunu her pencere koltuğu için hesaplar ve açıkça söyler; 3D’de paneli kendi gözlerinle görebilirsin. Hangi sıraya denk geleceği havayolunun kabine nereden başladığına bağlıdır, o yüzden uçağa binerken kontrol et; ama bu etki uçuşa değil, uçak tipine aittir.

"Yolcular" ayarını değiştir; harita tek tek koltuklar yerine aynı sıradaki yan yana koltuk gruplarını vurgular. En iyileri, grubunun tamamen doldurduğu bloklardır: 2-4-2 sıralı geniş gövdeli uçakta duvar kenarındaki ikili ya da 3-3 sıranın pencere tarafındaki üçlü. Böylece yanına yabancı oturmaz ve kimsenin üstünden geçmen gerekmez. Hiçbir sırada koridorsuz bu kadar yan yana koltuk yoksa, araç koridorun iki yanına oturan bir grup gösterir ve bunu belirtir.

Çünkü her havayolu aynı uçak tipini kendine göre döşer, hatta kendi filosunda bile farklı düzenler kullanabilir: bir A320’de 150 koltuk da olabilir, 186 da; çıkış kapıları da farklı sıralarda yer alabilir. Bir tip için “şu sıra acil çıkış sırasıdır” yazmak, okuyucuların yarısını kendinden emin bir şekilde yanıltmak olurdu. Her uçak için geçerli olan şey fiziktir: kanat üstü daha sakindir, son sıranın arkalığı yatmaz, mutfak bölümü gürültülüdür. Bir havayolunun düzeni doğrulanabildiyse, tipin yanında havayolunun adı ve tarihle birlikte listelenir. Bir düzen, ancak koltuk sayısı sıralardaki toplamla tutuyorsa listeye girer: burada tahmin, hiç bilgi vermemekten daha kötüdür.

Numarasını “Koltuğun” alanına yazın, örneğin 23A. Harita koltuğu gösterir ve bir kart sunar: koltuk aralığı ve genişlik, sırada kaç pencere olduğu, koltuğun iyi ve kötü yanları. Koşul işaretlediyseniz kart, koltuğun bunlara uyup uymadığını kelimelerle söyler. Düzende böyle bir numara yoksa havayolunuzun sıra sayısı farklıdır: bu durumda özelliklere bakın — cam kenarı mı koridor mu, kanat üstü mü kuyruk tarafı mı, yakında tuvalet var mı yok mu.

Yalnızca kalkış noktasında değil, rota boyunca birçok noktadaki Güneş’in konumundan ve uçağın yönünden. Her noktada Güneş’in azimutu ve yüksekliği hesaplanıp uçağın yönüyle karşılaştırılır: Güneş yönün sağındaysa sağ taraftaki pencerelere vurur. Rotanın tamamı kullanıldığı için Güneş’in bir taraftan diğerine geçtiği bir uçuş tek kelimeyle değil, oranlarla gösterilir. Kalkış saati, biletteki gibi kalkış havalimanının yerel saati olarak okunur.

Bacak mesafesi açısından genellikle evet. Geri kalan her şey için çoğu zaman hayır: kapının yanı daha soğuktur, tepsi kol dayanağının içinde olduğu için kol dayanağı çoğunlukla kalkmaz, kalkış ve inişte ayaklarınızın dibinde hiçbir şey durmamalıdır ve birçok uçakta çıkışın önündeki sıranın arkalığı yatmaz. Çocukla oraya oturtulmazsınız bile. Amaç uyumaksa mutfaktan uzak bir cam kenarı koltuğu neredeyse her zaman daha iyidir.

Uçuş en sakin kanadın üstünde, ağırlık merkezine yakın yerde geçer: ondan uzaklaştıkça yalpalamayı daha çok hissedersiniz, bu yüzden en kötü yer kuyruktur — tahterevallinin ucunun ortasından daha çok hareket etmesiyle aynı nedenle. En sessiz yer motorların önü ile mutfak ve tuvaletlerden uzak bölgedir. Jet uçaklarda gürültü kuyruğa doğru artar; turboprop uçaklarda en gürültülü yer pervanelerle aynı hizadaki sıradır ve bu, kabinin yarısı değil dar bir banttır.

Belirli bir havayolunun iç mekânını değil, geometriyi. Gövde, kanat, motorlar, kuyruk, pencereler ve koltuklar haritayla aynı ölçülerden oluşturulur; yani 3B, uçağın şekline bağlı olanı gösterir: koltuğunuzun penceresi mi yoksa düz bir panosu mu var, kanat görüş alanında mı, mutfak ve tuvalet ne kadar yakın. Döşemeyi, ekranları ya da prizleri göstermez — bunlar her havayolunda farklıdır.