Ses Mikroskobu — Perdeyi Koruyarak 500 Kat Yavaşlatma

Normal ağır çekim perdeyi düşürür — her şey kalın ve bulanık duyulur. Ses Mikroskobu özgün perdeyi korur. Orta düzeydeki yavaşlatmada vuruşları koruyan bir uzatıcı (Signalsmith) kullanır, böylece vuruşlar net kalır; aşırı yavaşlatmada ise Paulstretch’e geçer; bu motor o anı metalik bir takılma yerine pürüzsüz ve durağan bir spektral dondurmaya çevirir.

Tek bir algoritma 2 kat ile 500 kat arasındaki tüm aralıkta doğru sonuç vermez. Otomatik mod, katsayıya göre en uygun motoru seçer. Detay, tanınabilir ve vuruşları koruyan motoru daha yüksek katsayılara kadar sürdürür; Doku ise pürüzsüz Paulstretch dondurmasına daha erken geçer. Perde her iki durumda da korunur.

En çok kısa ve keskin sesler ortaya çıkarır: parmak şaklatma, el çırpma, kuş sesi, cam kırılması, yağmur damlaları, sivrisinek, klavye tıkırtısı. 5–10 kat bile şaşırtıcı bir yapı gösterir; 100–500 kat ise saniyenin bir küçük kısmını yavaşça değişen bir dokuya çevirir.

Aradığınızı duymanıza yetecek en küçüğünü, çünkü iki motor çok farklı davranır ve aralarındaki seçim bu sayıyla yapılır. Yaklaşık yedi kata kadar vuruşları koruyan bir uzatıcı kullanılır ve malzeme hâlâ kendine benzer — dört kat yavaşlatılmış bir sözcük yavaş bir sözcüktür, tıkırtılar ve ünsüzler keskin kalır. Bunun ötesinde araç spektral dondurmaya geçer ve sonuç artık bir kayda benzemez, sürekli bir dokuya dönüşür: bir şeyin altına gömülmüş zayıf bir tonu bulmak için çok iyi, bir hecenin söylenip söylenmediğini ya da sonradan eklenip eklenmediğini anlamak için işe yaramaz. Perde her katsayıda aynı kalır; ne kadar ileri giderseniz gidin hiçbir şey sincap sesine dönüşmez.

İmleci spektrogram üzerinde gezdirerek o noktadaki özgün kayıttaki tam zamanı, Hz cinsinden frekansı, sent farkıyla en yakın müzik notasını ve desibel cinsinden seviyeyi okuyabilirsiniz. Logaritmik ve doğrusal frekans ölçeği arasında geçiş yapın, zayıf ayrıntıları ortaya çıkarmak için dinamik aralığı ayarlayın.