Yapay Zeka Fotoğraf Netleştirici ve Büyütücü — ×4’e kadar çözünürlük

O ayrıntının makul bir sürümünün nasıl göründüğünü — milyonlarca fotoğraftan öğrenilmiş olarak — oluşturur, ayrıntının kendisini değil. Real-ESRGAN yeterince keskin kenar, cilt, tuğla duvar ve saç görmüştür; pikseller bulanıkken inandırıcı bir şey kurabilir ve yumuşak ya da küçük bir fotoğrafta etki çarpıcıdır. Bundan çıkan sonucu bilmekte fayda var: kameranın hiç kaydetmediği bilgi geri gelmez, bu yüzden zaten keskin bir fotoğraf pek kazanmaz; yazılar ve yüzler ise uydurmanın ilk belli olduğu yerlerdir. Sonucu kullanılabilir saymadan önce bu ikisine bakın.

Dosyanın içinde dpi yalnızca fiziksel baskı boyutu için bir etikettir — hiç piksel eklemez. Gerçekten işe yarayan sıra şöyle: Baskı için modunda baskı boyutunuzu seçin, piksel sayısı yetene kadar büyütün, sonra dpi damgası kutusunu işaretleyin. Böylece hem yeterli piksele hem de matbaanın istediği 300 dpi etiketine sahip olursunuz.

Tek başına değil. Özelliklerdeki 72 dpi, kameraların ve tarayıcıların yazdığı varsayılan değerdir. Kaliteyi pikseller belirler: 72 dpi etiketli 3000 × 2000 piksel A4’te çok güzel basılır, çünkü yoğunluk baskı anında fiziksel boyuta göre yeniden hesaplanır. Araç, dosyadaki etiketi gerçek çözünürlüğün yanında tam da bu yüzden gösterir.

Ne kadar uzaktan bakılacağına bağlı. 300 dpi elde tutulan her şey için standarttır ve çoğu matbaanın istediği değerdir. Masadaki çerçeve ~240 dpi’da, duvardaki resim ~150 dpi’da, büyük poster ~100 dpi’da gayet iyidir — üç metre uzaktan göz daha ince bir ızgarayı zaten ayırt edemez. Gereken yoğunluk listesindeki seçenekler bunlardır.

Sonuç hem tarayıcı belleğine hem de en büyük tuval boyutuna sığmalıdır ve bu sınır cihaza özgüdür: bir telefon masaüstüne göre çok daha düşük bir sınıra ulaşır. Araç sınırı ölçer ve işlemin ortasında hata vermek yerine sığmayacak oranı baştan devre dışı bırakır.

1080p bir fotoğraf, ayrık ekran kartlı modern bir dizüstü bilgisayarda 5–20 saniyede 4K’ya büyütülür. Tümleşik ekran kartlı mobil cihazlarda 30–60 saniye sürebilir.

Fotoğraf yapmak istediğiniz iş için fazla küçükse büyütme; yeterince büyük ama donuk görünüyorsa netleştirme. İkisi farklı sorunları çözer ve birlikte çalıştırılabilir. Büyütme, sinir ağının ayrıntıyı ×2 veya ×4 oranında yeniden kurmasıdır; gerçek emek ve gerçek zaman ister. Netleştirme ise ×1 dahil her ölçekte çalışan klasik bir keskinlik, kontrast ve doygunluk adımıdır — yani yalnızca donuk olan büyük bir fotoğraf hiç büyütülmeden düzeltilebilir; bu, uyduran bir modelden geçirmekten hem daha hızlı hem daha güvenlidir.

WebGPU varsa ağ ekran kartınızda çalışır ve büyütme birkaç saniye sürer. Yoksa tarayıcı işlemciyle hesaplar: onlarca kat daha yavaştır ve 10 dakikadan uzun sürecek bir fotoğraf, süresi belirtilerek reddedilir. Premium ile böyle bir fotoğraf sunucumuzda büyütülebilir — aynı model, aynı iyileştirme ayarları; sayfayı kapatabilirsiniz, dosya “Üretimlerim” bölümünde 30 gün boyunca sizi bekler. Büyütmesiz iyileştirme (keskinlik, kontrast, doygunluk) WebGPU olmadan da çalışır.

Evet. Ağ opak RGB üzerinde çalışır, bu yüzden alfa kanalı kaynaktan alınır ve sonucun üzerine geri uygulanır. Kaydederken PNG seçmeniz yeter: JPEG saydamlığı hiç saklayamaz ve araç bu ödünü ayrıca uyarır.

Baskı uygunluk modu, tahmin yürütmenizi beklemek yerine bunu yanıtlar. Baskı boyutunu ve baskıya bakılacak mesafeyi seçin; araç bunun gerçekte kaç piksel gerektirdiğini ve sizde kaç piksel olduğunu söyler — iki metreden bakılan bir poster, elde tutulan bir fotoğraftan çok daha azını ister; aynı dosyanın duvardaki A3 için yeterli, albümdeki 20×30 için yetersiz olabilmesinin nedeni budur. Dosya dışa aktarıldığında yoğunluk içine yazılır: JPEG’de JFIF başlığına, PNG’de pHYs parçasına; böylece matbaa dosyayı 72 dpi varsaymak yerine zaten etiketli olarak açar.

Yeni bir bozulma eklemez, ama var olanı büyütür. JPEG sıkıştırması 8×8’lik bloklar ve kenarlarda halkalanma bırakır; bunu ×4’ten geçirirseniz bloklar dört kat büyür ve pürüzsüz bir gökyüzünde artık net biçimde kareler olarak görünür. Model bunları ayrıntı sanıp yorumlamaya çalışır, bu da bazen yalnızca bir bozulmanın olduğu yerde doku üretir. Bu yüzden temiz küçük bir fotoğraf, aynı boyuttaki sıkıştırılmış bir fotoğraftan çok daha fazla kazanır; pratik tavsiye de iyileştirmeden sonra değil, önce elinizdeki en büyük ve en az sıkıştırılmış kopyayı aramaktır.