AI prompt oluşturucu ve hazırlayıcı

Yapıyı gösterir. Tipik bir üretici size bitmiş bir metin verir ve neyin değiştiğini ya da neden değiştiğini asla açıklamaz. Burada bir promptun hangi parçalardan oluştuğunu, hangilerini doldurduğunuzu, hangilerinin eksik olduğunu ve her birinin sonucu ne kadar etkilediğini görürsünüz. Başkasının promptu da aynı şekilde çalışır: aynı alana yapıştırın ve analiz kendiliğinden görünür — bunun için ayrı bir yer yoktur.

Hayır, bu bilerek böyle: tek bir modelin huylarına göre ayarlanmış prompt, o model güncellendiği hafta çalışmayı bırakır. Puanın ölçtüğü şey ise promptun her modelin duyması gereken parçaları taşıyıp taşımadığıdır: görev, üstlenmesi gereken rol, hedef kitle, yanıtın biçimi, kısıtlar ve örnekler. Bunlar isteğin özellikleridir, onu okuyan sistemin değil; hepsini içeren bir prompt, üç parçası eksik bir promptun yazıldığı modelde bile verdiğinden daha iyi sonuç verir. Modellerin gerçekten ayrıştığı yerler uzunluk sınırları ve görsel kabul edip etmemeleridir; bunlar ifade hilesi değil, pratik gerçeklerdir.

Chrome 148’den ve güncel Edge sürümlerinden itibaren tarayıcının içinde bir dil modeli bulunuyor: bir kez iner, diskte durur ve hesaplamayı cihazınızda yapar. Araç bunu yoklar ve bir çalıştırmanın hangi yoldan gideceğini düğmenin üzerine yazar. Firefox’ta ve Safari’de henüz böyle bir model yok; orada geliştirme ve deneme işlemleri bizim sinir ağımız üzerinden yürür, oluşturma, puanlama ve kitaplık ise her yerde aynı çalışır.

Çünkü İngilizce bu modellerin ana dilidir ve yönergeleri bu dilde daha doğru izlerler. Bunu kendi müzik üreticimizde ölçtük: Rusça yazılan “davul yok” yönergesi altı denemenin altısında da yok sayıldı, İngilizce ifade ise altısında da uygulandı. Bu yüzden görsel, video veya müzik promptunu güçlendirdiğinizde sonuç İngilizce gelir; sohbet ve kod promptları ise yazdığınız dilde döner.

Promptun bileşiminden. Her prompt türünün kendi anlamlı parça seti ve kendi ağırlıkları vardır: görselde ışık, renk paletinin iki katı ağırlığa sahiptir; çünkü ışık tüm kareyi baştan tanımlar, palet ise yalnızca renk tonunu değiştirir. Puan bulunan parçaları toplar, boş sözcükleri düşer ve ana alan doldurulmadan 40’ı geçemez.

Tarayıcıda, Chrome ve Edge’in güncel sürümlerinin içinde taşıdığı bir model üzerinde. Model tarayıcıyla birlikte geldiği için yapıştıracak bir anahtar da açacak bir hesap da yok. Bu model küçüktür ve mesele de bu değil: değer yanıtta değil, döngüdedir. Promptun bir parçasını değiştirin, çalıştırın, neyin değiştiğine bakın; eksik hedef kitleyi ekleyin, yeniden çalıştırın, yanıtın biçiminin nasıl değiştiğini görün. Bir isteğin hangi parçalarının gerçekten iş yaptığını böyle öğrenirsiniz ve yirmi kez tekrarlamak da hiçbir şeye mal olmaz. Burada yapmamanız gereken tek şey promptun nihai kalitesini yargılamak: küçük bir yerel model ile büyük bir barındırılan model farklı yanıtlar verir ve prompt, ürettiği yanıt için değil yapısı için sınanıyor.

Oluşturduğunuz promptlar tarayıcınızın localStorage alanında tutulur; böylece sayfayı yeniden yüklediğinizde kaybolmaz ve baştan oluşturmak yerine onlara dönebilirsiniz. “Promptlarınız” bölümündeki düğme bunları temizler.

Promptların kendisi yalnızca metindir, yani bir modele verilen yönergelerdir ve kullanımlarına herhangi bir kısıtlama getirmiyoruz. SONUCLA ne yapabileceğiniz ise çalıştırdığınız modelin koşullarına bağlıdır: Midjourney, Suno, ChatGPT ve diğerlerinin her biri ticari kullanım için kendi kurallarını belirler.

Çünkü Suno ve Udio’da dilbilgisi farklı iki alan var. Stil alanı sesin tarifini alır: tür, ruh hali, enstrümanlar, tempo ve ton, vokal, hariç tutulanlar; hepsi virgülle ayrılmış tek bir satır olarak (Suno’da en fazla 1000 karakter). Şarkı yapısı oraya girmez: dizelerin üstüne [Intro], [Verse 1], [Chorus] etiketleri olarak Sözler alanına yazılır. Neyin gerçekten önemli olduğunu canlı Suno’da denedik: Rusça yazılan stilde model istenen tonu on iki klipten yalnızca birinde tutturdu, İngilizcede 28 klipten 24’ünde; Rusça “davul yok” ifadesini ise dört klibin dördünde de yok saydı. Ayırıcı fark etmiyor: virgüller ve dikey çizgiler “|” aynı sonucu verdi; bu yüzden stil, iki modelin de belgelediği gibi virgüllerle birleştiriliyor.