Lamba ve ekranlar için titreşim ölçer

Çünkü ölçüm, sensörün satırları ne kadar hızlı okuduğuna bağlıdır ve tarayıcıda bunu bildiren hiçbir şey yoktur. Kare hızından da hesaplanamaz: kareler arasında sensör, uzunluğu yayımlanmayan bir boşluk aralığı kadar bekler. Şebekeden beslenen bir lamba bunu çözer; çünkü şebeke frekansının tam iki katında titreşir ve elektrik ağı bu frekansı binde birler düzeyinde sabit tutar. Yani evdeki en ucuz ampul kalibrasyon standardıdır. Cihaz başına saklanır, dolayısıyla bunu bir kez yaparsınız.

Çünkü kamera satırı ışığın anlık görüntüsünü almaz — tüm pozlama süresince ışık toplar ve toplamı bildirir. Bu bir yumuşatma filtresidir ve yavaşça sönümlenmez: 1/500 sn’de 500 Hz’lik bir titreşim tam olarak yok olur. Bilinen gerçek değerlerle karşılaştırıldığında, %34 modüle eden bir lamba 1/4000 sn’de %34, 1/500 sn’de %30, telefonun iç mekanda seçtiği 1/120 sn’de ise %5 görünür. Bunu yok sayan bir ölçer, stroboskop gibi yanıp sönen lambaya tertemiz bir sağlık raporu verir. Burada etki harmonik harmonik geri bölünür; pozlamanın bir harmoniği tamamen silmiş olduğu yerde araç, görmezden gelmek yerine bunu söyler.

Muhtemelen ikisi de, ve nedenini bilmekte fayda var. Ekran PWM’si çoğu zaman kilohertz düzeyinde çalışır; kameranın tek bir karesi yüzlerce döngü içerir ama pozlama bunları neredeyse tamamen yumuşatır. Kameranın altındaki pozlama satırına bakın: 1/2000 sn’den uzunsa, hızlı titreşim ne kadar derin olursa olsun görünmez. Önce ekranı tam parlaklığa getirin — çoğu panel orada PWM ile kısmayı bırakır — sonra parlaklığı kademe kademe düşürüp her düzeyde ölçün; etki kendini gerçekte böyle gösterir.

Bunlar IEEE 1789-2015 sınırlarıdır ve çift olmalarının nedeni, ne frekansın ne de derinliğin tek başına bir anlam taşımamasıdır. Alt eğri, gözlemlenebilir etkinin olmadığı düzeydir: 90 Hz altında frekansın %1’i, üstünde %3,33’ü. Üst eğri düşük risk çizgisidir: sırasıyla frekansın %2,5’i ve %8’i. 100 Hz’deki bir lamba %3,3 derinliğin altında güvenli, %8’in altında düşük risklidir; aynı %8, 50 Hz’de çizginin çok üzerindedir. Yaklaşık 1250 Hz’in üzerinde düşük risk çizgisi %100’ü geçer ve standart hiçbir şeyi kısıtlamaz hâle gelir.

Çünkü bu ölçülerin dayandığı eşik eğrisine sahip değiliz. IEC TR 63158’in stroboskopik görünürlük ölçüsü, her Fourier bileşenini satın almadığımız bir standartta yayımlanan duyarlılık tablosuna göre tartar; tahmini bir tablodan hesaplanan makul görünümlü bir SVM hiç olmamasından daha kötü olurdu — insanların şikâyet dilekçesinde alıntıladığı türden bir sayıdır bu. IEEE 1789 uygulanmıştır, çünkü sınırları herkese açık, net ve doğrulanabilir.

Çünkü bir karenin satırları örneklerdir; kısa bir kare, kısa bir kayıt demektir. 1080 satırda bir kare yaklaşık yirmi milisaniye sürer; bu, 100 Hz’lik bir lambanın iki döngüsüdür — frekansı belirlemeye zar zor yeter ve testlerde %18’e kadar saptı. 1440 satırda aynı ölçüm %1,7 içinde kaldı, 2160’ta ise %0,4 içinde. Araç kameradan sahip olduğu en uzun kareyi ister; sizinki kısaysa, fotoğraf yolu bunu aşmanın yoludur, çünkü bir fotoğraf genellikle sensörün tam yüksekliğindedir.

Evet, tek bir uyarıyla: bantlar karenin aydınlık kısmı boyunca ölçülür, bu yüzden ışığın yeterince satırı kaplaması gerekir. Uzaktaki bir nokta kaynak birkaç pikseli kaplar ve hiçbir şey vermez. Işığı karede büyük tutun — ya da duvara veya yola düşen ışık havuzunu fotoğraflayın; o da aynı şekilde titreşir ve görüntüyü doldurur.