Nesneyi ekranla aydınlatarak çalışan renk ölçer

Çünkü o ışıklar ölçümün kendisi. Kamera, bir nesnenin rengini üzerine düşen ışığın renginden ayıramaz; ikisi çarpılmış hâlde ulaşır. Aynı sahneyi ekran kapalıyken ve açıkken çekmek, farkı yalnızca ekranın kattığını içeren iki kare verir; her ikisinde de aynı olan oda ise çıkarma sırasında yok olur. Bilinen tayflara karşı sonuç, karanlık oda, akkor lamba, gün ışığı ve floresan ışık arasında %4 ile 19 oynarken ham kamera değerleri %50 ile 77 oynar.

Çünkü nesneye ne kadar ekran ışığı düştüğü uzaklığa ve açıya bağlıdır, kimse telefonu iki kez aynı şekilde tutmaz. Örneği aynı karedeki beyaz bir alana bölmek, okumayı "ne kadar ışık geri geldi" sorusundan "ışığın ne kadarı geri geldi" sorusuna çevirir; bu da elinizin değil, nesnenin bir özelliğidir. Ölçülen sonuç: nesneyi on ile on beş santimetre arasında oynatmak yanıtı %12’nin altında değiştirir, ham parlaklık ise yarıdan fazla değişirdi.

Telefonu daha sabit tutun ve mümkünse ışığın değişmediği bir yerde ölçün. Sorun, telefonun karanlık kare ile aydınlık kare arasında kendi pozlamasını ayarlaması; bu da çıkarmayı iki farklı kameranın karşılaştırması hâline getirir. Araç önce kameradan manuel pozlama ister; birçok Android kamera bunu verir, iOS tarayıcıları vermez. Kilitlenemediğinde araç ekranın ulaşamadığı bir alanı izler ve o alan oynarsa okumayı atar. Yanlış bir sayı yerine uyarı görmenizin nedeni budur.

Hayır, ve bilmeye değer belirli bir açıdan. Laboratuvar cihazı mutlak rengi kalibre edilmiş bir standarda göre, başka bir cihazın da onaylayacağı birimlerle ölçer. Bu araç ise kareye koyduğunuz beyaza göre yansıtmayı ölçer ve kullandığı kameranın üç kanalı geniş ve üst üstedir. İyi olduğu şey karşılaştırmadır: aynı şekilde ölçülen iki şeyin aynı olup olmadığı ve ne kadar farklı oldukları. İnsanların gerçekte ihtiyaç duyduğu şeyin çoğu budur ve telefonun dürüstçe yapabildiği kısım da bu.

Şerit üzerindeki bölmeleri güvenilir biçimde ölçebilir; zor olan yarısı bu. Diğer yarısı ise tablodur: bir rengi sayıya çevirmek üreticinin ölçeğini gerektirir ve bu ölçekler markadan markaya, hatta partiden partiye değişir. Pratik kullanım şekli, şeritteki bölmeleri VE şişenin üzerindeki tablodaki referans renkleri aynı oturumda, aynı ekran altında ölçmek ve işi karşılaştırmaya bırakmaktır. Bu, fotoğrafınızı bir sunucuda saklanan renklerle eşleştiren herhangi bir uygulamadan daha güvenilirdir.

Çifte bağlı; dürüst yanıt varsayım değil, ölçümdür. Parlaklıkça ya da yumuşak, ılımlı bir biçimde farklı iki renk için renkli ışıklar hiçbir şey katmaz; 0,95 oranıyla test edildi, yani hiç kazanç yok. Metamerik bir çift için, yani tek bir beyaz ışığın aynı gösterdiği, gerçekten farklı iki tayf için ayrımı ikiye katladılar. Renkli ışıklar yaklaşık bir saniyeye mal olur, bu yüzden almaya değer; ama asıl kazanç ekstra renkler değil, odanın çıkarılmasıdır.

Çünkü farklı şeyleri ölçüyorlar. Fotoğraf size ışınımı verir: sensöre ne kadar ışık ulaştığı; bu da nesneye, lambaya, uzaklığa ve kameranın kendi kararlarına bağlıdır. Bu araç ise yansıtmayı verir: nesnenin ışığın ne kadarını geri döndürdüğü, lamba ve uzaklık bölünerek çıkarılmış hâlde. 0,62 okunan bir örnek, beyaz kâğıdın geri döndürdüğünün %62’sini döndürüyor demektir ve bu sayı başka bir odada da aynı kalır; bütün zahmetin sebebi de bu.

Yanlış değil, kaba. Oda hesapta tam olarak birbirini götürür, çünkü iki karede de aynıydı; geriye kalan, kameranın ekranın katkısını ne kadar ince kaydedebildiğidir ve bu, iki büyük sayı arasındaki bir farktır. Bilinen tayflarda ölçüldü: ekran ışığın yaklaşık dörtte üçünü verdiğinde okuma yaklaşık %3 içinde tutar, yarısında yaklaşık %5, üçte birinde yaklaşık %8; dörtte birin altında ise %13’ü geçer. Sayfa bu noktada ondalıkları hiçbir şey olmamış gibi yazmayı bırakır ve bunu size söyler. Nesneyi yaklaştırmak, parlaklığı artırmak ya da pencereden gelen ışığı gölgelemek aynı sorunu çözer.