Orkestrasyon denetimi: ses alanları, nefes payı, arp pedalları

Editördeki kırmızı nota başı yalnızca bir ses alanı kontrolüdür. Burada ses alanı birkaç denetimden biridir; diğerlerini editörler hiç yapmaz: nefesli çalgıcı nefes alabiliyor mu, arp bu akoru yedi pedalla çalabiliyor mu, timpaniciye yeterli davul var mı, bir eş zamanlılık gümbürtüye dönüşüyor mu. Bir de tek bir porte içinde değil, tüm partisyon boyunca karşılaştırma: bulanıklık partiler arasında oluşur, kendi portesi içinde görünmez. Dorico’da ise hiç ses alanı vurgusu yok.

Elinizde varsa MusicXML. Gerçek parti adlarını kaydeder, böylece tanıma tahmin değil okuma olur. MIDI de çalışır ama General MIDI tüm yaylı grubunu tek program numarasına koyar ve parti iz adından tanınmak zorundadır — izlerin adı yoksa partisyonun bir kısmı dürüstçe denetlenmeden kalır. Kabul edilenler: .musicxml, .mxl, .mid, .midi ve Guitar Pro dosyaları.

Fiziksel ve rahat olanlar standart orkestrasyon tablolarından gelir (Adler, Piston, Rimski-Korsakov); kaynaklar çeliştiğinde daha temkinli sınır alınır. Amatör ses alanları MuseScore’un açık enstrüman veritabanından gelir — editörünüzün nota başını boyamak için kullandığı sayıların aynısı. Farklı kaynaklardan kurulan iki tablo flüt, klarnet, fagot ve arpta yarım sesine kadar örtüşüyor; bu tür veride bundan iyi doğrulama zor bulunur.

Çünkü yakın alçak aralıklar hata değil, bir araçtır. Beethoven fagotlara orada bilerek tersler yazar ve tam da istediği için yoğun duyulur. Araç bu yerleri gösterir ve dinletir, kararı siz verirsiniz; bu yüzden bunların kendi, en hafif etiketi vardır.

Enstrüman, parti adından ya da program numarasından tanınamadı — mesela bir sentezleyici sesi veya adsız bir iz. Onun için ses alanı uydurmak uydurma bulgular üretmek olurdu; bu yüzden bu partiler ayrıca listelenir.

Hayır ve bunu baştan bilmekte fayda var. Bu araç mekanik soruları yanıtlar: çalgıcı notaya ulaşabilir mi, nefes almaya zaman var mı, arpın pedalları yeter mi, eş zamanlılık gümbürtüye döner mi. Solo flütün bakır üflemelilerin altında duyulup duyulmayacağı, tınının temaya uyup uymadığı, dokunun değişip değişmeyeceği — bunlar zevk ve deneyim meselesidir ve onları onay işaretleriyle değiştirmek yalan olurdu.