Yemek kaşığı ve bardakta gram: tartısız ağırlık

Çünkü 30 g un fiziksel olarak bir yemek kaşığına sığmaz. Unun yoğunluğu yaklaşık 0,59 g/ml; yani 30 g kabaca 50 ml yer kaplar — neredeyse üç tane 18 ml’lik kaşık. Eski tablolar Sovyet çatal-kaşık takımındaki büyük kaşığı (yaklaşık 25 ml) ve çok cömert bir tepeyi anlatıyor; bugün böyle kaşık nadir. Kontrolü kolay: aynı tablolar 200 ml’lik bir bardak un için 130 g veriyor, bu da 18 ml’lik kaşıkta tam 11–12 g eder.

Tahmin olarak evet, tartı olarak hayır. Ev kaşıkları 10 ile 20 ml arasında alır; bu iki katlık fark, tepenin etkisinden büyüktür. Kendi kaşığınızı ölçerseniz yaklaşık ±%10 sapma kalır, çünkü herkes tepeyi farklı yapar. Hamur, ilaç ve bebek beslenmesinde tartı kullanın.

İkisi de, nereye kadar doldurduğunuza göre. Klasik kesme bardak çizgiye kadar tam 200 ml, ağzına kadar 250 ml alır. “Bir bardak un” diyen Sovyet tarifleri neredeyse her zaman 200 ml’yi kastediyor. Aradaki fark hacmin dörtte biri olduğu için iki ölçüyü ayrı gösteriyoruz.

Gıdanın ne kadar dik bir yamaç tutabildiğine bağlı. Un, nişasta ve kakao gibi tozlar yaklaşık +%50; şeker ve tuz gibi taneler yaklaşık +%40; iri taneler ve kuruyemişler +%30; ezmeler +%22 tutar. Sıvılar hiç tepe yapmaz.

Yoğunluklar kuru gıdalar için dökme, sıvılar için gerçek değerlerdir ve mühendislik kaynaklarından alınmıştır; kalori ve makrolar gıda bileşim tablolarından ve USDA FoodData Central’dan gelir. Her değer otomatik denetlenir: belirtilen kalori protein, yağ ve karbonhidratla uyuşmak zorundadır, aksi halde derleme başarısız olur.

Hacmi bilinen her kap işe yarar: çizgisine kadar bir kesme bardak 200 ml, bir su şişesi 500 ml, ilaç kaşığının üzerinde ise işaret vardır. Kaşığınızla suyu dökün, kaşıkları sayın ve iki sayıyı girin. Araç birini diğerine bölüp kaşığınızı bulur.